EKONOMİ

OSB’lerde Fabrika İlanları Patladı: Sanayide Alarm mı?

Yayınlanma:

2 ay önce

29/04/2026

Yazan:

Erol Taşdelen

OSB’lerde Satılık ve Kiralık Fabrika İlanları Ne Anlatıyor?

Türkiye’nin üretim üssü olan organize sanayi bölgelerinde satılık ve kiralık fabrika ilanlarının artması, tek başına “emlak hareketliliği” değil; yüksek finansman maliyeti, zayıflayan iç talep, ihracat baskısı ve nakit akışı bozulan sanayicinin varlık satışıyla nefes alma arayışının işareti olarak okunmalı.

Özlem Ermiş Beyhan’ın Haberhürriyeti’nde yayımlanan haberine göre OSB’lerde çok sayıda fabrika internet ilanları üzerinden satılık veya kiralık olarak yeni sahibini arıyor. Haberde Dilovası OSB’de 2,9 milyar TL’ye satılık fabrika, GEBKİM’de GES’li 2,5 milyar TL’lik tesis, Dudullu OSB’de milyarlık satılık ve milyonluk kiralık fabrika ilanları, Çerkezköy ve Sakarya OSB’lerinde ise büyük ölçekli kiralık tesisler dikkat çekiyor.

Türkiye’de OSB’ler bugün sanayinin ana omurgası konumunda. OSBÜK verilerine göre toplam OSB sayısı 416’ya, OSB’lerdeki fabrika sayısı 68 bini aşmış, istihdam ise 2,7 milyon kişiyi geçmiş durumda. Bu nedenle OSB’lerde artan fabrika satış-kiralama ilanları, yalnızca gayrimenkul piyasasına değil, reel sektörün üretim kapasitesine ilişkin erken uyarı sinyali niteliği taşıyor.

Bu tablo neden önemli?

Bir zamanlar yer bulmanın zor olduğu Çerkezköy, Dilovası, Dudullu, Gebze, Bursa, Sakarya gibi sanayi merkezlerinde büyük metrekareli tesislerin kiraya veya satışa çıkması üç ihtimali gündeme getiriyor:

Birincisi, finansal sıkışma. Sanayici yüksek faiz ortamında işletme sermayesini çevirmekte zorlanıyor. Banka kredisine erişim pahalılaştıkça fabrika, arsa, makine ve depo gibi duran varlıklar nakde çevrilmek isteniyor.

İkincisi, kapasite küçültme. Talep daralması, ihracatta fiyat tutturamama ve maliyet baskısı bazı işletmeleri üretimi azaltmaya, tesis kapatmaya veya daha küçük alana geçmeye zorluyor.

Üçüncüsü, el değiştirme süreci. Güçlü nakdi olan firmalar için bu dönem fırsat da olabilir. Ancak ilan sayısındaki artış, zayıf firmaların aktiflerini elden çıkarmaya başladığını gösteriyor.

Sanayi verileri ne söylüyor?

Son açıklanan veriler karmaşık bir tabloya işaret ediyor. TÜİK’e göre sanayi üretimi Şubat 2026’da aylık bazda %2,6, yıllık bazda %2,2 arttı. Ancak kapasite kullanım oranı hâlâ güçlü bir yatırım iştahına işaret etmiyor; TCMB verilerine göre imalat sanayi kapasite kullanım oranı Nisan 2026’da %73,8 seviyesinde gerçekleşti.

Bu şu anlama geliyor: Üretimde dönemsel toparlanmalar görülse de sanayici tam kapasiteye yakın çalışmıyor. Özellikle tekstil, metal, kimya, plastik, mobilya, inşaat bağlantılı imalat ve enerji yoğun sektörlerde finansman ve maliyet baskısı devam ediyor.

OSB ilanları bir “konkordato öncü göstergesi” olabilir mi?

Her satılık fabrika iflas anlamına gelmez. Bazı firmalar büyümek için yer değiştirir, bazıları yatırımını başka bölgeye taşır, bazıları ise arsa değer artışını nakde çevirmek ister. Ancak aynı dönemde konkordato başvurularındaki artış, tekstil ve inşaat başta olmak üzere birçok sektörde finansal stresin yükseldiğini gösteriyor. Örneğin son dönemde farklı sektörlerden çok sayıda şirketin aynı gün konkordato başvurusu yaptığına ilişkin haberler de reel sektördeki nakit akışı problemini görünür hale getirdi.

Bu nedenle OSB ilanları bankalar için de yakından izlenmesi gereken bir sinyal setidir. Özellikle şu üç gösterge birlikte görülüyorsa risk artar:

Fabrika satış/kiralama ilanı
SGK/vergi/banka borcu yapılandırma arayışı
Çek-senet ödeme zincirinde gecikme

Bu üçlü, firmanın “aktif satarak ayakta kalma” aşamasına geçtiğini gösterebilir.

Bankalar açısından ne anlama geliyor?

Bankalar açısından OSB’lerde artan fabrika ilanları kredi portföyü için erken uyarıdır. Çünkü fabrika, sanayicinin en stratejik varlığıdır. Bir işletme üretim tesisini satışa çıkarıyorsa, bankanın şu soruları sorması gerekir:

Firma üretimi mi bırakıyor, küçülüyor mu, yoksa taşınıyor mu?
Satıştan gelecek para işletme sermayesine mi, borç kapamaya mı gidecek?
Makine parkı ve müşteri portföyü korunuyor mu?
Kira yerine satış tercihi bilanço baskısından mı kaynaklanıyor?
Aynı sektörde benzer ilanlar artıyor mu?

Bu soruların cevabı, kredinin yeniden yapılandırılması mı, teminat güçlendirilmesi mi, yoksa limit azaltımı mı gerektiğini belirler.

Sanayici neden bu noktaya geldi?

Tablonun arkasında birkaç temel neden var:

Yüksek faiz: TL kredi maliyetleri üretici için taşınması zor seviyelerde. Kârlılığı %5–10 bandında olan birçok firma, %50’lere yaklaşan finansman maliyetiyle sürdürülebilir yapı kuramıyor.

Düşük kur-yüksek maliyet makası: İhracatçı firma döviz geliri elde etse bile TL bazlı işçilik, enerji, kira ve finansman maliyeti hızla artıyor.

Enerji ve işçilik baskısı: OSB’lerde enerji yoğun üretim yapan firmalar için elektrik, doğal gaz, mazot ve işçilik giderleri kârlılığı eritiyor.

Talep daralması: İç piyasada sıkı para politikası tüketimi baskılarken, dış pazarda Avrupa’daki yavaşlama siparişleri sınırlıyor.

Stok ve alacak yönetimi: Stokta bekleyen mal, tahsil edilemeyen alacak ve uzayan vade zinciri sanayicinin nakdini kilitliyor.

Bu bir sanayisizleşme işareti mi?

Henüz “Türkiye sanayisizleşiyor” demek erken olur. OSB’lerde üretim, istihdam ve yatırım hâlâ büyük ölçekli. Hatta 2025’te OSB’lerde üretim ve yenilenebilir enerji kapasitesinde artış olduğu da açıklanmıştı.

Ancak sorun şu: Sanayi nicelik olarak büyürken, firmaların finansal dayanıklılığı zayıflıyor. Yani OSB sayısı artarken, OSB içindeki bazı firmalar borç, maliyet ve talep baskısıyla ayakta kalma mücadelesi veriyor.

Bu da “fabrika var ama üretim iştahı zayıf” tablosu yaratıyor.

OSB ilanları emlak değil, reel sektör alarmıdır

OSB’lerde artan satılık ve kiralık fabrika ilanları Türkiye ekonomisi için hafife alınmaması gereken bir göstergedir. Çünkü fabrika satışı, çoğu zaman şirketin son savunma hattıdır.

Bugün görülen tablo, sanayicinin üçlü baskı altında olduğunu gösteriyor: Finansman pahalı, talep zayıf, maliyet yüksek.

Bu tablo yönetilemezse, ilan sitelerinde başlayan hareketlilik konkordato dosyalarına, istihdam kayıplarına ve banka takip portföylerine yansıyabilir. Nedenleri, niçinleri sektörel analizler tam yapılarak başta finans ve maliyet sorunları çözülmez ise tünelin sonundaki ışı tren ışığı olabilir…

Yolun sonu ne olur?

OSB’lerde fabrika satış ilanlarının artışı, önümüzdeki dönemde bankaların ticari kredi portföylerinde “sektör bazlı erken uyarı sistemi” kurmasını zorunlu hale getiriyor. Çünkü bugün satılık fabrika ilanı olarak görülen dosya, yarın yeniden yapılandırma veya konkordato dosyası olarak bankanın masasına gelebilir.

Erol TAŞDELEN – Ekonomist www.bankavitrini.com

Görüntülenme: 10936

İlgili Etiketler:

FED FAİZİ SABİT BIRAKTI

Fenerbahçe: Aynı hatalar, aynı sonuçlar

Okumaya devam et

EKONOMİ

JPMorgan frene bastı, BofA kârı aldı

Yayınlanma:

2 hafta önce

06/06/2026

Yazan:

BankaVitrini

Küresel yatırım bankalarının Türkiye pozisyonlarında dikkat çekici bir değişim yaşanıyor. Bir yanda JPMorgan, 2018’den bu yana ilk kez Türkiye kurumsal kredi görünümünü “ağırlığını artır” seviyesinden “nötr”e çekti. Diğer yanda Bank of America, Türk lirası carry trade pozisyonunu kârla kapattı.

Bu iki karar birlikte okunduğunda ortaya çıkan tablo şu: Yabancı yatırımcı Türkiye’den tamamen çıkmıyor; ancak artık “yüksek faiz-getiri” hikâyesini daha seçici, daha kısa vadeli ve daha korumacı bir risk yönetimiyle izliyor.

JPMorgan ne yaptı?

JPMorgan’ın kararı, Türkiye varlıklarına yönelik sert bir satış tavsiyesi değil. Ancak banka, Türk şirket tahvillerinde daha önce taşıdığı iyimser ağırlığı azalttı. Türkiye görünümünün “nötr”e çekilmesi, yabancı yatırımcının artık yüksek getiri potansiyelinin yanında artan riskleri de daha fazla dikkate aldığını gösteriyor.

Raporda öne çıkan risk başlıkları şöyle:

Türkiye’nin temel dış dengesinde bozulma, enerji fiyatlarındaki artış, jeopolitik riskler, yerel siyasi belirsizlik, erken seçim ihtimali, yeniden dolarizasyon riski ve şirketlerin döviz açık pozisyonları.

Bu tablo özellikle Türk şirket tahvilleri açısından önemli. Çünkü kurumsal kredi yatırımcısı sadece ülke faizine bakmaz; şirketlerin döviz borcu, nakit akışı, dış finansmana erişimi ve kur şoklarına dayanıklılığına da bakar.

BofA ne yaptı?

Bank of America ise Ocak ayında dolar/TL’de 46,20 seviyesinden açtığı 3 aylık kısa dolar/TL pozisyonunu, kur 44,89 seviyesine geldiğinde kârla kapattı. Bu işlem, klasik anlamda TL carry trade stratejisinin başarılı bir örneği oldu.

Yani BofA, yüksek TL faizinden kazandı; aynı zamanda kurun vadeli piyasanın ima ettiği seviyeden daha aşağıda kalmasından ek getiri elde etti. Ancak pozisyonun kapatılması “TL hikâyesi bitti” anlamına gelmiyor. Banka, dolar/TL’nin ileride de vadeli piyasanın ima ettiği seviyelerin altında kalabileceğini belirtirken, TL’de nominal değer kaybı hızının artabileceği uyarısını da yaptı.

Bu mesajın sade karşılığı şu: TL hâlâ getiri sunuyor, fakat aynı pozisyonda kalmanın riski arttı.

Bu kararların arkasındaki ana senaryolar

1. Kâr realizasyonu senaryosu

BofA’nın hamlesi öncelikle kâr realizasyonu olarak okunmalı. Carry trade pozisyonlarında yatırımcı sonsuza kadar beklemez. Faiz getirisi oluştuğunda ve kur beklenenden daha sakin kaldığında pozisyon kapatılır.

Bu, Türkiye’den çıkıştan çok, “elde edilen kârı masaya koyma” hamlesidir.

2. Siyasi risk senaryosu

JPMorgan’ın raporunda siyasi belirsizlik vurgusu dikkat çekiyor. Türkiye piyasalarında son haftalarda muhalefet partisi ve yargı süreçleri üzerinden oluşan politik gerilim, BIST, tahvil ve kur tarafında dalgalanma yarattı.

Yabancı yatırımcı açısından en büyük risk, ekonomi programının seçim veya siyasi baskı nedeniyle gevşetilmesi ihtimalidir. Erken seçim senaryosu gündeme gelirse, piyasa bunu kamu harcamalarında artış, kredi genişlemesi, ücret ayarlamaları ve dövize yönelim riskiyle birlikte fiyatlar.

3. Dolarizasyon senaryosu

Türkiye’de yerleşiklerin yeniden dövize dönmesi, yabancı yatırımcının en yakından izlediği başlık. Yüksek faiz ve kontrollü kur politikası TL’ye ilgiyi artırmıştı. Ancak seçim beklentisi, enerji şoku veya siyasi belirsizlik artarsa, yerli yatırımcı yeniden döviz talebine yönelebilir.

Bu durumda Merkez Bankası rezervleri güçlü olsa bile, rezervlerin ne kadarının piyasa stresinde kullanılacağı kritik hale gelir.

4. Enerji ve cari açık senaryosu

Türkiye enerji ithalatçısı bir ülke. Orta Doğu kaynaklı gerilimler ve petrol-doğalgaz fiyatlarındaki artış, cari açık ve enflasyon üzerinden TL üzerinde baskı oluşturabilir.

Enerji fiyatı arttığında Türkiye’nin döviz ihtiyacı büyür. Bu da hem kur beklentisini hem enflasyon patikasını hem de şirketlerin maliyet yapısını bozar.

5. Şirketlerin döviz açık pozisyonu senaryosu

JPMorgan’ın dikkat çektiği en önemli başlıklardan biri şirketlerin döviz açık pozisyonu. Eğer şirketin geliri TL, borcu döviz ise kur artışı bilançoyu bozar. Kurumsal kredi yatırımcısı için bu doğrudan tahvil geri ödeme riskidir.

Bu nedenle JPMorgan’ın “nötr” kararı sadece Türkiye ekonomisine değil, Türk şirketlerinin döviz riskine yönelik de bir uyarıdır.

Yabancı yatırımcı Türkiye’den çıkıyor mu?

Hayır. Verilen mesaj “Türkiye’den çıkıyoruz” değil; “Türkiye riskinde daha seçici davranıyoruz” mesajıdır.

Yabancı yatırımcı için Türkiye hâlâ yüksek faiz, güçlü carry getirisi ve kontrollü kur nedeniyle cazip olabilir. Ancak risk primi düştükçe ve siyasi/jeopolitik risk arttıkça, aynı getiriyi almak için daha fazla risk taşımak gerekir.

Bu nedenle yabancı kurumlar artık uzun vadeli ve yüksek riskli pozisyonlar yerine; kısa vadeli, likit, yüksek kaliteli ve gerektiğinde hızla kapatılabilecek pozisyonları tercih ediyor.

Türkiye açısından ne anlama geliyor?

Bu gelişme ekonomi yönetimi için önemli bir uyarı niteliğinde. Çünkü Türkiye’nin son dönemdeki sermaye girişi büyük ölçüde güven, yüksek faiz ve kur istikrarı üzerine kuruldu.

Bu üç ayaktan biri zayıflarsa carry trade tersine dönebilir. Carry trade girerken döviz getirir, çıkarken döviz talebi yaratır. Bu nedenle sıcak para girişine dayalı rahatlama kalıcı sermaye girişiyle desteklenmezse kırılganlık üretir.

Piyasalar nasıl etkilenebilir?

Kısa vadede TL’de kontrollü seyir devam edebilir. Ancak kurda nominal değer kaybı hızlanırsa, yabancı yatırımcı yeni carry trade pozisyonu açmakta daha temkinli davranır.

Tahvil tarafında kısa vadeli ve yüksek kaliteli ihraçlara ilgi sürebilir. Buna karşılık uzun vadeli, düşük kaliteli veya döviz riski yüksek şirket tahvillerinde risk primi artabilir.

Borsada ise bankalar, ihracatçılar ve döviz pozisyonu güçlü şirketler ayrışabilir. Döviz açık pozisyonu yüksek, finansman maliyeti ağır ve iç talebe bağımlı şirketler daha kırılgan hale gelebilir.

Yabancı yatırımcı Türkiye’yi terk etmiyor, frene basıyor

JPMorgan ve BofA’nın kararları birlikte okunduğunda, yabancı yatırımcının Türkiye’ye bakışında yeni bir dönem başladığı görülüyor.

Artık mesele sadece yüksek faiz değil. Yatırımcı; kurun hızı, rezervlerin dayanıklılığı, siyasi belirsizlik, enerji faturası, cari açık, şirket bilançoları ve erken seçim ihtimalini aynı anda fiyatlıyor.

Türkiye için asıl sınav, carry trade ile gelen parayı kalıcı sermaye girişine dönüştürmek olacak. Aksi halde bugün kârla kapanan pozisyonlar, yarın daha büyük çıkış riskinin öncü sinyali haline gelebilir.

Görüntülenme: 10515

Okumaya devam et

EKONOMİ

Cumhurbaşkanı Erdoğan: “Faizin olduğu yerde bereket olmaz”

Yayınlanma:

2 hafta önce

05/06/2026

Yazan:

BankaVitrini

Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan, İstanbul Finans Merkezinde gerçekleştirilen 3. Dünya İslam Ekonomi Zirvesi’nde yaptığı konuşmada, Necmettin Erbakan’ın faiz konusundaki sözlerini hatırlatarak küresel ekonomik sistem ile uluslararası ilişkilere yönelik alternatif çözümlerin mümkün olduğunu vurguladı. Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası (TCMB) ise 11 Haziran Perşembe günü gerçekleştireceği Para Politikası Kurulu (PPK) toplantısında yılın üçüncü faiz kararını açıklayacak.

“İslam ekonomisini ne kadar sahiplenirsek hedeflerimize o kadar çabuk ulaşırız”

İstanbul Finans Merkezi’nin ev sahipliği yaptığı 3. Dünya İslam Ekonomi Zirvesi’nde kürsüye çıkan Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan, küresel ekonomik sistem ile uluslararası ilişkilerde alternatif çözümlerin üretilebileceğine dikkat çekti. Konuşmasında insanlık ailesi olarak gerek ekonomik alanda gerekse uluslararası ilişkiler düzleminde çözümsüz olunmadığını ifade eden Erdoğan, bu doğrultuda daha fazla çaba harcanması gerektiğini belirtti.

İslam ekonomisinin sahiplenilmesi ile hedeflere ulaşma hızı arasında doğrudan bir bağ kuran Erdoğan, konuşmasında şu ifadeleri kullandı:

“Daha adil bir dünya mümkün derken, insanlık ailesi olarak gerek ekonomide gerekse uluslararası ilişkilerde çözümsüz değiliz. Daha çok çaba harcamalıyız. İslam ekonomisini ne kadar sahiplenirsek hedeflerimize o kadar çabuk ulaşırız”

“Faizin olduğu yerde bereket olmaz”

Cumhurbaşkanı Erdoğan, zirvedeki hitabında Necmettin Erbakan’ın faiz konusundaki yaklaşımına ve sözlerine de özel bir atıfta bulundu. Kültürümüzde yer alan bereket kavramının önemine değinen Erdoğan, sömürünün, haksızlığın ve sadece kâr odaklı düşüncelerin olduğu yerlerde bereketin barınamayacağını dile getirdi.

Erbakan’ın faiz konusundaki duruşunu hatırlatan Erdoğan, faizin olduğu bir yerde bereketin tesis edilemeyeceğini savunarak şu açıklamalarda bulundu:

“Bizde bereket diye bir kavram vardır. Rahmetli Erbakan Hocamızın dediği gibi 1 liralık kazanç 2 liralık kazançtan üstündür. Faizin olduğu yerde bereket olmaz. Sömürünün, haksızlığın olduğu yerde bereket bulunmaz. Yalnızca kâr düşüncesinin olduğu yerde bereket kendisine yer bulamaz”

investing.com

Görüntülenme: 7141

Okumaya devam et

EKONOMİ

2026’nın ilk sinyali; büyüyemeyen ekonomi

“Büyümeden ödün vermeden enflasyonu düşürme” hedefinin, programın iki temel dinamiği değiştirilmeden gerçekleşemeyeceği artık verilerle sabittir. O nedenle ilk çeyrek büyüme verisi, önemli bir uyarı işaretidir

Yayınlanma:

2 hafta önce

04/06/2026

Yazan:

Prof. Dr. Binhan Elif Yılmaz

TÜİK verilerine göre Türkiye ekonomisi bu yılın birinci çeyreğinde (Ocak-Şubat-Mart) geçen yılın aynı çeyreğine göre, yıllık bazda yüzde 2,5 büyüdü. Ancak bu oran piyasa beklentisi olan yüzde 2,7’nin altında kaldı.

Daha da önemlisi çeyreklik bazda büyüme fiilen “sıfır” (yüzde 0,1); bir önceki çeyreğe göre aslında büyümedik. Çeyreklik bazda yüzde 0,1’lik bu oran, ekonomik aktivite düzeyinin bir önceki çeyreğe oranla yatay bir seyir izlediğini gösteriyor.

Sanayi yıllık bazda yüzde 0,8 küçülürken, özellikle imalat sektörü kaynaklı küçülme çeyreklik verilere de yansıdı. Sanayi üretimi, yüksek faiz ortamı ve artan maliyetlerin etkisiyle ivme kaybederek büyümeyi aşağı çeken ana unsur oldu.

Tarım sektörü 2025 yılının derin küçülme oranlarından sonra nihayet yıllık bazda yüzde 4,6, çeyreklik bazda ise yüzde 5,9 büyüdü.

İnşaat sektörü ise 2025 yılında yüzde 10’un üzerinde seyreden rekor büyüme oranlarının ardından ilk çeyrekte yıllık bazda sadece yüzde 3,2 büyüdü, üstelik çeyreklik bazda yüzde 1,7 daraldı.

Sektörlerdeki zayıf görünümün yanında bilgi-iletişimdeki yüzde 9,5’luk oran çarpıcı görünse de bu durum büyük ölçüde 5G teknoloji altyapı yatırımlarına dayalı olduğu için kalıcı bir ivmelenme olmayabilir.

Türkiye gibi gelişmekte olan ülkelerde büyümenin itici güçlerinden biri de yatırımlar yani gayrisafi sabit sermaye oluşumu (makine-teçhizat ve inşaat yatırımları). Bu kalem yıllık bazda yüzde 3 artış kaydedip büyümeye 0,8 puanlık katkı verse de çeyreklik bazda yüzde 2,2 küçüldü.

Stoklar ise büyümeye 0,5 puanlık pozitif katkı verdi. Çeyreklik bazda talep yavaşlarken üretilen malların bir kısmının satılamayıp rafa kalktığı anlaşılıyor olsa da bunun da teknik olarak büyüme rakamını yukarıda tuttuğu görülüyor.

Harcama yöntemiyle milli gelire bakalım;

Hanehalkı tüketimi yıllık yüzde 4,8 arttı ancak çeyreklik artış yüzde 0,1’de kaldı. Talebin sıkılaşma adımlarıyla hız kestiği hissediliyor. Ama kimin talebi ve tüketimi? Zaten “program” dar ve sabit gelirliler üzerinde çalışıyor yıllardır. Yine de yüksek gelirlilerin ve servet transferinin etkisiyle doğan talebin baskılanması zor.

Devlet de harcamacı tarafta yerini aldı; yıllık bazda devletin nihai harcamaları yüzde 2,1 artarken, çeyreklik artış yüzde 3,3 oldu. “Kamuda tasarruf olmalı” derken, devletin harcamalarının artması büyük ikilemi ortaya koyuyor.

Asıl kırılganlık ihracatta. İhracat yıllık yüzde 12,7, çeyreklik yüzde 7,5 daralarak en zayıf halka oldu. Bu dengesizlik sebebiyle net dış ticaret, büyümeyi 2,5 puan aşağı çekti.

İhracattaki sorunlar yapısal nitelik taşıyor. Yüksek faiz, girdi maliyetlerindeki artış, kur baskısı, atıl kapasite ve dış talepteki durgunluk, hepsi bir arada etkisini gösterdi.

Nisan sonunda imalatçı ihracatçılar için kurumlar vergisi oranının yüzde 9’a, ihracatçılar için yüzde 14’e indirilmesi olumlu bir adım; ancak yapısal sorunlar gündemdeyken bu düzenlemenin etkisi sınırlı kalacak. Sanayinin dış rekabet gücü zayıfladıkça ihracat üzerindeki baskı artmaya devam edecek. Bu sürecin işsizliği yukarı taşıması kaçınılmaz görünüyor.

Program hedefiyle gerçek arasındaki makas açıklanamaz hale geldi. Talebin baskılanması ve kur kontrolüne dayanan mevcut program, enflasyonla mücadelede somut bir ilerleme sağlayamıyor. Öte yandan iç ve dış talebi belirgin şekilde soğuttuğu anlaşılıyor. “Büyümeden ödün vermeden enflasyonu düşürme” hedefinin, programın iki temel dinamiği değiştirilmeden gerçekleşemeyeceği artık verilerle sabittir. O nedenle ilk çeyrek büyüme verisi, önemli bir uyarı işaretidir.

Prof. Dr. Binhan Elif YILMAZ – T24

Görüntülenme: 18425

Okumaya devam et